Bir kitap #8 | Su Yıkamak

작년

Ruhumun bedenime, bedenimin de bu dünyaya sığmadığı zamanlardan geçerken, çocuklara yazıldığı söylenen ama bunun aksini iddia ettiğim kitaplara sığındım yine.
Çocuk seslerinin olduğu o sayfalarda gezindikçe yıllar geriye doğru sarıyor ve onların yaşına yaklaşıyorum sanki. :)
Bu kez okul kitaplarını rengarenk çizimlerle birlikte süsleyen şiirlerdi okuduğum. Fazıl Hüsnü Dağlarca'nın ilk defa sipariş ettiğim ve tabir-i caizse dumanı üstünde tüten minik kitapları bir çırpıda bitiverdi. Bu serimde de zikretmesem olmayacaktı. Sayfam bana çiçek açmış gibi görünecek onların sayesinde. 🌼

90 yaşını aşmasına rağmen kendisini hâlâ küçük bir çocuk gibi görür şair. Şiirlerinde onları belki de en çok anlatanlardan biridir. Yirmiden fazla çocuk kitabına sahip olan Dağlarca'yı, hapsedildiği okul kitaplarının içinden çıkarıp kanlı canlı karşımda gördüm sanki her sayfayı çevirdiğimde.

1977'de birinci baskısı yapılan, kapağıyla ve isminin güzelliğiyle beni kendine çeken, 'Su yıkanır mı?' sorusunu ve daha onlarcasını bize yönelten bu kitapla başladım yolculuğuma..
Su'yun her zerresinin sayfalarına sirayet ettiği, Mustafa Delioğlu'nun ince ince işlediği balık motiflerinin ve dalga seslerinin de eksik olmadığı bir dünya orası.

Küçük çocuk babasıyla o büyük akan suya gidiyor önce. Acaba her zaman mı öylesine büyüktü yoksa onlar bakınca mı büyüyordu? Adının ırmak olduğunu öğreniyor, o büyük suda kendilerini görmek isteyen birinin olduğunu da.
Günler sonra bambaşka bir suya gidiyorlar ve kıyısında durup izliyor. Gözünü korkutuyor büyüklüğü; çünkü iki gözü az geliyor tamamını görebilmek için. Uzunluğunu da kollarını iki yana açarak tahmin etmeye çalışıyor.
Diğer bir gün de babası onu kocaman kayadan akan ve köpük köpük olan suya, çavlana götürüyor. Suyun beş adam boyu yükseklikte olduğuna kanaat getiriyor.

Bu satırları okurken küçük bir çocuğun gözünden görüyoruz suyun her formunu. Ölçü birimi olarak da kendi uzuvlarını kullanıyor olması ne kadar da sahici. Tıpkı küçükken "Beni ne kadar seviyorsun?" sorusuna, kollarımı iki yana açıp 'bu kadar' deyişim gibi. :p

Şairin bizi çocukluğumuza götüren şiirlerinden bir diğeri de Sokaklar. Düşününce bile nefesim kesilir koşmaktan yorulurcasına. Biz kaçarken elleri ne kadar da uzun gelir kovalayanın. Sanki omuzumuza dokunacak kadar yakındır parmaklar. :) Kovalarken de bacakları upuzundur, onun bir adımına yetişebilmek için birkaç adım fazla atılır sanki. 🤷‍♀️
Yakalamanın verdiği hazzı anlattığı satırları okumak şeker tadındaydı. :)

ne güzeldi sokakta oynamak
tutmak omuzundan
kaçamazdı ki
avucunda kalırdı sıcaklığı
...tutmanın tadı vardı
parmaklarım değerken kaçanın sırtına
şekere benzerdi biraz
yutkunmam

Yuvarlak yemyeşil karpuzları merakla inceleyen çocuk, onların birbirine bu denli benzeyip de apayrı olmalarına şaşırıp sorgulattırır kardeşlik makamını.

kardeş mi bunlar
kardeş olsalardı
biri büyük biri küçük olurdu
kardeş olmasalardı
böylesine
benzemezlerdi birbirine

Başındaki fesin büyüklüğünden dolayı kaşlarıyla konuşmasını kimsenin duymadığını söyleyen çocuğun o hâlini hayal ettim. :) Sonrasında ise okulu anlamlandırmaya çalışmasını okuruz. Ona göre okul herkesin yetişmeye çalıştığı bir yer ile kaçacak bir yer arasında gidip geliyor. :/

okul okul diyorlardı
başka bir kardeş miydi okul
bir yemiş miydi
kaçacak biri miydi yoksa
ona yetişmek istiyordu hepsi
gittim mi gitmedim mi
bugün bile anımsamıyorum

Çocuk hep bir ünsiyet kurma çabasında ilk baştan beri. Belki bu sayede içselleştirip anlayabiliyor gördüklerini. Ben de onun gözüyle okumaya çalıştım bahsettiklerini ve bu çok hoşuma gitti. :)
İnsanlara anne, abla, kardeş gözüyle bakıyor. Öptükten sonra giden annesinin ardından hüzünlenip,

anneler çocuklarının yanaklarının
buz gibi olduğunu
duymazlar mı?

diyerek okulun ilk gününe götürüyor insanları.. Korkuyla, özlemle, yabancı bir yerde tek başınalık hissiyle daha o gün tanışırız aslında. Ne tuhaftır ki benim okulun ilk gününde yanağımdan öpen anne figürü yerine babam vardı. İlk dersin sonunda zil çaldığında eve doğru yürümüştüm, daha önce hiç bilmediğim bir şehrin sokağından geçişimin ilk gününde.. :(

oturduk sıralara
bir sürü çocuk
öyle başka başkaydık ki
birbirimizden çok uzaklarda gibiydik
hayır
birbirimizle buluşmuş gibiydik
çok eskiden tanışmıştık sanki
anladım hemen çocukların ayrı ayrı evleri yok
çocuklar ayrı ağaçlar gibi
bayramlarda çiçek açarlar
birleşmişler
orman olmuşlar

Şiirdeki çocuk gibi korkmak, ağlamak, kaçıp gitmek ile kalmak arasındaki ince çizgideydik belki de diğer çocuklarla birlikte. Zaman geçtikçe birbirine alışılıyor sanki çok eskiden tanışmış gibi.

Su ile başlayan yolculuk yine suyla son buluyor. Bu kez su ona geliyor. Öğretmeni; bardağa doldurduğu suya, mürekkepli kaleminin ucunu değdirince güzel bir mor renge bürünüyor.

"hanginiz bu mürekkepli bardağı
bardaktaki suyu
eskisi gibi ak yapacak?" dediğinde sus pus olunca herkes, öğretmenin sesi yankılanır:

kim hırsızlık yaparsa
kim yalan söylerse
kim görevini yaparken korkaklık gösterirse
korkarsa
bu kirlenmiş su gibidir
ölene dek kendini ak edemez

sözleriyle şaşkın şaşkın bakan çocuklar ardından şöyle diyordu: "Ne güzeldi suyun yıkanmazlığı.."

Böyle kitaplar vesilesiyle, şiirlerle birlikte fikirler de dimağlara su gibi sızıyor ve yolculuk o küçücük bedenlerde devam ediyor. Şiirin ruhu inceltip yüceltmesiyle yeşeren zihinler ile yarınlarımız daha güzel olur belki. ☘

Aslında okuduğum diğer kitaplarından da bahsetmek isterdim, dikkatimi çeken şiirler ve hikâyesi vardı. Başka zamanda belki..


Umarım bir gün minicik elleriyle sayfayı çevirerek resimlerine dokunan ve ışıl ışıl bakan gözler görebilirim ben de.. 🙆‍♀️

Bir kitap #7 | Muhtelif Evhamlar Kitabı

Authors get paid when people like you upvote their post.
If you enjoyed what you read here, create your account today and start earning FREE STEEM!
STEEMKR.COM IS SPONSORED BY
ADVERTISEMENT
Sort Order:  trending

Ruhumun bedenime, bedenimin de bu dünyaya sığmadığı zamanlardan geçerken,…

Hocam nasıl edebi bir giriştir, böyle. Ama harbiden insan bu dünyada o hali hep yaşıyor. Ait olmadığından olsa gerek.

Bu kez okul kitaplarını rengarenk çizimlerle birlikte süsleyen şiirlerdi okuduğum.

Hocam konu kitap olunca acayip geniş bir yelpazeniz olduğunu görüyorum :)

1977'de birinci baskısı yapılan, kapağıyla ve isminin güzelliğiyle beni kendine çeken, 'Su yıkanır mı?' sorusunu

Su yıkanır mı? yazısını görünce hocam dedim yine bulmuş kendini :)

Tıpkı küçükken "Beni ne kadar seviyorsun?" sorusuna, kollarımı iki yana açıp 'bu kadar' deyişim gibi. :p

Hocam benim yeğenim bu soruyu “yolla kadar “ olarak cevaplıyor :D

İnsanlara anne, abla, kardeş gözüyle bakıyor. Öptükten sonra giden annesinin ardından hüzünlenip,
anneler çocuklarının yanaklarının
buz gibi olduğunu
duymazlar mı?

Hocam bu nasıl çocukmuş :S şair gibi.

İlk dersin sonunda zil çaldığında eve doğru yürümüştüm, daha önce hiç bilmediğim bir şehrin sokağından geçişimin ilk gününde.. :(

Kıyamam ya nasıl da hatırlar :S

kim hırsızlık yaparsa
kim yalan söylerse
kim görevini yaparken korkaklık gösterirse
korkarsa
bu kirlenmiş su gibidir
ölene dek kendini ak edemez

Hocam öğretmen de ne fenaymış :S

Hocam bir baktım yazının sonuna gelmişim. Su gibi akıp geçti :) Elinize sağlık oldukça akıcı ve bir o kadar samimi bir yazı olmuş.

·

dünyada o hali hep yaşıyor. Ait olmadığından olsa gerek.

belki de..

konu kitap olunca acayip geniş bir yelpazeniz olduğunu görüyorum :)

bahsetmediğim diğer türleri de bi görsen :))

yine bulmuş kendini :)

birazcık öyle oluyor, çok mu belli ediyorum :p

benim yeğenim bu soruyu “yolla kadar “ olarak cevaplıyor :D

ne tatlı:)

bu nasıl çocukmuş :S şair gibi

adam olacak çocuk🙆‍♀️

nasıl da hatırlar :S

hiç unutmuyorum ki:/

Su gibi akıp geçti :)

teşekkür ederim bu güzel sözlerin ve bol alıntılamalı yorumun için☘

·

You got a 5.22% upvote from @minnowvotes courtesy of @elektroyazilim!

karpuzların kardeşliğine gizlenmiş masum sorular.. gibi şeyler yazmaya niyetleniyordum ki iki şey fikrimi değiştirdi.

1-) ☘
2-) Umarım bir gün minicik elleriyle sayfayı çevirerek resimlerine dokunan ve ışıl ışıl bakan gözler görebilirim ben de..

Usulca akmayı, ihtişamla çağlamayı, Su gibi olmayı ilk elden görüp öğrenecek o gözler bir gün varoluşa açılırsa, hep gülmesini dilerim şimdiden ;)

·

Usulca akmayı, ihtişamla çağlamayı, Su gibi olmayı ilk elden görüp öğrenecek o gözler bir gün varoluşa açılırsa, hep gülmesini dilerim şimdiden ;)

ne güzel sözler bunlar ne kadar mutlu oldum anlatamam 💕
çok teşekkür ederim, o gözler bir gün bu temenniyi görmeli🙏
ve ☘ :)

·
·

@murattatar 🙏 çok güzel oldu böyle :)
evet bir gün görmeli.. ☘

·
·
·

Oo Dijital'den Fiziksel'e geçmiş. Geleceğe mektup göndermek gibi.. çok güzel ;)
Mavi.. Pembe.. ☘

Ne güzel alıntılar yapmışsın, çok sevindim bunlarla bizi buluşturduğuna;

Şekere benzeyen yutkunmalar ve anne öpücüğü bekleyen soğuk yanaklar, orman olan çocuklar ve suyun yıkanmazlığı.

Ben hepsini çok sevdim, diğer kitaplarından da bahsederek dikkatine takılan şiir ve hikayeleri senin kaleminden okumak isterim.

·

keyifle okuduğum gibi yine keyifle anlatmaya çalışmıştım, beğenmen mutlu etti beni🎈

Şekere benzeyen yutkunmalar ve anne öpücüğü bekleyen soğuk yanaklar, orman olan çocuklar ve suyun yıkanmazlığı.

evet hepsi birbirinden güzel, diğer kitaplarındaki hava da daha bir başkaydı:)
teşekkür ederim, bahsetmek isterim onlardan da🙏


Bu yazı Curation Collective Discord Sunucusunda küratörlere önerilmiş ve manuel inceleme sonrasında @c-squared topluluk hesabından oy ve resteem almıştır. @c-squared hesabı topluluk witness'ı olarak faaliyet göstermektedir. Projemizi desteklemek isterseniz bize buradan witness oyunuzu verebilirsiniz.
This post was shared in the #turkish-curation channel in the Curation Collective Discord community for curators, and upvoted and resteemed by the @c-squared community account after manual review.
@c-squared runs a community witness. Please consider using one of your witness votes on us here
·

thanks🌳

  ·  작년

Şiirdeki çocuk gibi korkmak, ağlamak, kaçıp gitmek ile kalmak arasındaki ince çizgideydik belki de diğer çocuklarla birlikte. Zaman geçtikçe birbirine alışılıyor sanki çok eskiden tanışmış gibi.

Benim çocuk birinci sınıfın ilk bir ayında bu ince çizginin hep korkmak, ağlamak, kaçıp gitmek tarafındaydı ama zaman geçtikçe alıştı tabi.
Beni de çocukluğuma götürdünüz.

Keşke dünyadaki bütün çocukların kafasını kurcalayan sorular bunlar kadar masum ve zararsız olsa.

Ellerinize sağlık, yine harika bir inceleme yazısı olmuş.

·

Benim çocuk birinci sınıfın ilk bir ayında bu ince çizginin hep korkmak, ağlamak, kaçıp gitmek tarafındaydı ama zaman geçtikçe alıştı tabi.

benzer şeyler her sene bir yerlerde yaşanıyor ve yaşanmaya da devam edecek gibi görünüyor:)

Beni de çocukluğuma götürdünüz.

yalnız olmamak güzel :)
teşekkür ederim bu güzel sözleriniz ve içten yorumunuz için ☘

Congratulations @sudefteri! You have completed the following achievement on the Steem blockchain and have been rewarded with new badge(s) :

You distributed more than 9000 upvotes. Your next target is to reach 10000 upvotes.

You can view your badges on your Steem Board and compare to others on the Steem Ranking
If you no longer want to receive notifications, reply to this comment with the word STOP

Vote for @Steemitboard as a witness to get one more award and increased upvotes!